Verslag reis naar Tabarz.

 

Vrijdag 4 juli 2008.

Het begon vanmorgen goed. Om de file voor de coentunnel te vermijden, besloot Willem zijn kostuum te vergeten, zodat we via Purmerend en de zeeburgertunnel richting Duitse grens gingen. Ik heb gedurende de reis begrepen, dat er bij de boerenschots verschillende tradities zijn, waaronder iets vergeten en spekjes meenemen. Bij hunxe hadden we een koffiestop. Gelukkig had iedereen zijn drugs in zijn of haar tas mee naar binnen genomen, want John, onze chauffeur, werd gecontroleerd door der polizei. Gelukkig konden zij niets vinden en hebben wij binnen genoten van een kop heerlijke koffie met een halve taart. Terug in de bus

werden we ontvangen met zeemansliedjes. Onderweg werden we weer van de weg afgehaald door der polizei, maar we mochten snel, via een omweg, weer verder rijden. In Tabarz aangekomen werden we hartelijk ontvangen door de groep met heerlijke koffie en heeeel veeel gebak en cake. Een paar kilo zwaarder stapten we weer in de bus richting jeugdherberg. Het was een prachtig gebouw, schitterend gelegen op de Inselberg op een hoogte van 916 en een halve meter. Nadat iedereen zijn of haar plekje had gevonden keerden we terug naar het dorp. We mochten plaats nemen in een hele grote zaal [we zagen elkaar amper terug] en konden daar genieten van de plaatselijke specialiteiten, hoewel niet iedereen die wist te waarderen. Daarna kregen we buiten een verassing. Dit was een beker bowl die heerlijk smaakte. Na nog wat gedronken te hebben keerden we terug naar onze residentie. Daar bleken de Duitse Shantyzangers de stemming er al goed in ter hebben. Wij schoven aan en zongen uit volle borst mee. Annemiek pakte al snel met haar accordeon de deuntjes over en het was beregezellig. Om 12 uur ging iedereen naar de kamers, waar wij op onze kamer de liedjes nog even herhaalde.

 Zaterdag 5 juli.

Iedereen was door het prachtige weer al vroeg op en er wachtte ons een prettige verassing. Jawel, een ijskoude douche spoelde de laatste restjes wijn en bier weg. Na een heerlijk

ontbijt kon iedereen zijn gang gaan. Een aantal bleven gezellig koffiedrinken in het zonnetje en een paar anderen zijn gaan wandelen. Om 12 uur was iedereen aangekleed in kostuum en stapte we in de bus richting Tabarz. Daar hebben we een lekkere maaltijd gehad in een kliniek. We hadden een aardappelspecialiteit die gemaakt was van aardappel, rijst en brood en die naam mijn mening smaakte naar spons. Maar goed iedereen zijn eigen smaak .Het toetje compleet met hollandse bloemen was erg lekker. Nooit geweten dat je die bloemen kon eten. Om 13.45 gingen we richting podium. Het was warm. Eigenlijk veel te warm om te dansen. Er was 3 keer een optreden van 20 minuten gepland. In het begin ging het niet zo lekker, maar de derde keer ging perfect. Na het dansen gingen we terug naar de kamers om ons even op te frissen. Om 7 uur waren we weer terug. Eerst wilden zij dat wij weer in die enorme zaal gingen zitten, maar wij wilden liever buiten zitten. Dit was zo geregeld en we hebben heerlijk gegeten.

Om 21.15 zijn we weer terug naar boven gegaan en hebben de avond zingend afgesloten met het Shantykoor. We kregen een uitnodiging om volgend jaar naar Jork te komen. Afwachten maar of zij dat ook nog willen als zij weer nuchter zijn. Na een onafgemaakt verhaal van Asta of twee honden of paarden hebben we heerlijk geslapen.

 Zondag 6 juli.

Na een heerlijke warme douche een lekker ontbijt zijn we naar Tabarz gereden en daar zijn Rosie en Steffie ingestapt. Daarna zijn we naar Gotha gereden. He

t was een prachtige stad met mooie huizen en een slot.

Om half twaalf begon iedereen te trillen bij gebrek aan cafeïne en werd het tijd voor koffie c.q ijs. Of een combi daarvan. Om 1 uur vertrokken we weer richting Tabarz en kregen daar in het verenigingsgebouw een heerlijke lunch aangeboden. Na de lunch gingen we weer naar de jeugdherberg. Een groepje ging daarvandaan wandelend naar beneden. De andere gingen met de bus en hebben nog een rondleiding door de stad gekregen. Om 7 uur waren we weer allemaal samen voor het eten.

“savonds hebben we samen gezongen en muziek gemaakt en tegen 10 uur zijn w

e weer terug

naar boven gegaan. Omdat er beneden in de jeugdherberg een disco was zijn we boven een wijntje gaan drinken.

Midden in de nacht hoorden we een harde knal en we vroegen ons af wat dat nou geweest kon zijn. ‘sochtends in de bus hoorden we de oplossing. Janneke was eindelijk in slaap gevallen.

 Maandag 7 juli.

Na het ontbijt vertrokken we om ongeveer 9 uur richting nederland.

In Tabarz mochten we in het gebouw nog een lunchpakketje maken en hadden we helaas te weinig tijd om het museumpje te bekijken. Want we moesten om 10 uur weer in de bus zijn. We werden hartelijk uitgezwaaid door Rosie en Steffie. Om half 12 hadden we een koffiestop met de heerlijke worst en cake, die we van Rosie hadden meegekregen.

Verkwikt van de koffie vervolgde we onze reis. Van Marcel kregen we te horen wat wij voor tekens waren volgens de Mayacultuur, wat erg interessant was. ‘s Middags hadden we nog een stop bij een raststatte en in de bus konden we genieten van een cd van het Shantykoor. We reden verder naar de nederlandse grens en na een gezellig en heerlijk diner zijn we richting huis gereden. Het was alleen jammer dat de schnitzel van Harrie een beetje klein was. Al met al kunnen we met elkaar, ondanks een klein beetje strubbelingen, terug zien op een zeer geslaagde reis.

Ik heb in ieder geval ontzettend veel plezier gehad, alleen is het jammer dat ik nog steeds niet weet hoe het nu met blacky en vlekkie afgelopen is.

 

Groetjes Anneke.